www.pppdrezdenko.pl

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

O gotowości do podjęcia nauki w szkole

Email Drukuj PDF

O gotowości do podjęcia nauki w szkole

O powodzeniu dziecka w szkole, a więc o jego starcie życiowym, decyduje  poziom dojrzałości szkolnej w momencie pójścia do pierwszej klasy.

U większości dzieci, które chodzą do przedszkola gotowość do podjęcia nauki szkolnej dokonuje się niepostrzeżenie i nie wymaga specjalnych zabiegów ze strony rodziców, czy nauczycieli, ponieważ przedszkole zmierza do zapewnienia dziecku dobrego startu w szkole. Wiek przedszkolny ma ogromne znaczenie dla dalszego prawidłowego rozwoju. Dlatego ten okres jest tak ważny.

Czas, w którym dziecko rozpoczyna chodzenie do szkoły to czas wielu zmian. Od tej pory główną aktywnością dziecka będzie nauka. Jego zachowanie będzie sterowane przez zasady, normy, obowiązki wynikające z nowej roli społecznej. Aby sprostać oczekiwaniom jakie stawia przed dzieckiem szkoła, musi ono osiągnąć odpowiedni poziom gotowości szkolnej.

Aby ocenić gotowość szkolną należy wziąć pod uwagę 3 aspekty rozwoju: fizyczny, społeczno - emocjonalny i poznawczy.

Dziecko dojrzałe fizycznie powinno nade wszystko odporne na zmęczenie, dysponować sprawnością rąk oraz koordynacją wzrokowo - ruchową, być ogólnie sprawne fizycznie do rysowania, wycinania i nauki pisania. Potrafi skakać na jednej nodze, rzucać i łapać piłkę.

Dziecko dojrzałe społecznie powinno umieć zachować się w grupie z innymi dziećmi, umieć z nimi współpracować. Musi mieć poczucie przynależności do grupy, dzięki temu uwagi skierowane do grupy odnosi także do siebie. Powinno umieć działać prospołecznie, czyli pomóc koledze, koleżance

Dziecko dojrzałe społecznie jest samodzielne. Samodzielność  dotyczy nie tylko czynności takich jak ubieranie, mycie, czesanie, ale również radzenie sobie w sytuacjach życiowych (na miarę wieku) oraz przewidywania skutków swoich zachowań. Dziecko dojrzałe społecznie wykonuje w grupie wspólne zadanie. Dobrze  się czuje w nowym środowisku szkolnym. Z chęcią podejmuje działania na rzecz innych. Przejawem niedojrzałości społecznej jest stałe absorbowanie uwagi nauczyciela, domaganie się ciągłego wyróżniania i dążenie do uprzywilejowanej pozycji w klasie. Dziecko niedojrzałe społecznie izoluje się od grupy, stroni od kolegów, albo poddaje się za bardzo dominacji kolegów.

Dziecko dojrzałe emocjonalnie potrafi bez rozpaczy rozstać się z rodzicami lub innym dorosłym opiekunem. Malec powinien mieć do pewnego stopnia opanowane emocje takie jak  złość, agresja. Musi mieć poczucie obowiązku np. nie ma ochoty, ale rozwiązuje zadania bo wie, że musi. Nie zniechęca się szybko napotkanymi trudnościami, nie załamuje się z byle powodu, nie płacze z byle powodu, nie popada w konflikty z kolegami. Przeżywa radości i smutki związane z życiem klasy, odczuwa więź z klasą, z panią. Prawidłowo reaguje na uwagi nauczyciela dotyczące niewłaściwego zachowania. Dziecko nie będzie miało problemów w szkole, kiedy umie powstrzymać się od głosu, gdy pytanie jest skierowane do kogoś innego, a ono zna odpowiedź. Dzieci niedojrzałe emocjonalnie są zahamowane, zalęknione, nadwrażliwe, wybuchowe, agresywne. Boją się głośnych uwag, które są skierowane do innych dzieci.

Przyszły uczeń dojrzały poznawczo, umysłowo potrafi przez dłuższy czas skupić uwagę na tej samej czynności np. na czytanej bajce. Potrafi doprowadzić rozpoczętą pracę do końca bo ciekawi go efekt, podać swoje pełne dane personalne, czyli imię, nazwisko i adres. Wie, gdzie mieszkają członkowie jego najbliższej rodziny oraz jakie mają imiona. Dziecko powinno też wiedzieć jak nazywają się zwierzęta domowe, jakie są pory roku, dni tygodnia i miesiące. Mały człowiek idący do szkoły mówi, jak brzmi pierwsza i ostatnia głoska w prostych słowach oraz wymawia prawidłowo wszystkie wyrazy. Buduje swobodnie wypowiedzi poprawne artykulacyjnie i gramatycznie. Opowiada treść bajki w logiczny sposób. Umie ustalić kolejność zdarzeń: co było na początku, co później, co na końcu. Kandydat na pierwszaka używa zawsze tej samej ręki i prawidłowo trzyma ołówek. Widząc proste kształty potrafi  je odwzorować. Umie narysować postać człowieka zaznaczając szczegóły (oczy, nos, usta, uszy, szyja) oraz wykonać rysunek, na którym przedstawiona jest jakaś scena sytuacyjna. Dobrze jest jeśli koloruje obrazek i nie widzi poza jego kontur. Potrafi zapamiętać zwierzaki i piosenki oraz np. określić, których elementów jest więcej, a których mniej. Rozpoznaje cyfry od 1-10.

Początek roku szkolnego może być stresujący zarówno dla dziecka jak i dla rodzica. Aby ze spokojem rozpocząć edukację szkolną warto już w czerwcu pokazać dzieciom w szkole gdzie jest sala gimnastyczna, stołówka, świetlica, pokój nauczycielski, gabinet pielęgniarki, biblioteka. Dzięki temu dziecko nie zgubi się w szkole. W trakcie wakacji powinno się rozmawiać z dzieckiem na temat szkoły, o tym jak wygląda dzień w szkole, że są lekcje, przerwy, zajęcia sportowe, język obcy, religia, wycieczki. Dziecko musi wiedzieć co w szkole może robić, a czego mu nie wolno. Można opowiedzieć dziecku o  swoich doświadczeniach związanych ze szkołą, pokazać zdjęcia z okresu szkolnego. Trzeba mówić o szkole jako o nowej przygodzie, a nie ciężkiej pracy i obowiązku.  W niektórych rodzinach straszy się dzieci szkołą. Takie niefrasobliwe postępowanie utrudnia proces adaptacyjny małego dziecka w szkole. Może wywołać niechęć do szkoły.

Wiele zależy od pozytywnego nastawienia, które należy wyrobić w dziecku. Kandydat na pierwszaka powinien myśleć o szkole jako o atrakcyjnym miejscu  w którym można  dowiedzieć się wielu ciekawych, fascynujących rzeczy.

6-latek czy 7-latek najczęściej cieszy się, że idzie do szkoły, choć jednocześnie trochę się boi. Dlatego pójdźmy z dzieckiem na pierwsze zakupy szkolne. Niech samo wybierze sobie swój pierwszy plecak, piórnik, przybory. Przygotujmy jedno stałe miejsce pracy, czyli do odrabiania lekcji. Uczmy umiejętności planowania. Na początku roku szkolnego warto z dzieckiem zrobić plan dnia. Niech będzie duży i kolorowy. Ozdobiony własnoręcznie przez dziecko. Przyzwyczajmy dziecko do tego, że będzie oceniane. Powiedzmy, że zła ocena nie jest karą, ale zachętą do bardziej wytężonej pracy. Cieszmy się z dzieckiem dobrym stopniem. Stwarzajmy dziecku jak najlepszą atmosferę podczas odrabiania lekcji. Starajmy się pomóc zawsze, gdy nas o to prosi. Doceniajmy wysiłek, wytrwałość. Stwórzmy dziecku warunki do tego, aby mogło się z nami podzielić swoimi codziennymi sukcesami i zmartwieniami.

Dobre przygotowanie do szkoły nie tylko zredukuje niepokój dziecka, ale również nauczy je jak radzić sobie w trudnych sytuacjach zmiany. Uczestniczmy w życiu szkoły nie tylko od święta ale na co dzień.

                                                                                                                               opracowała

                                                                                                                    (-) Justyna Roślicka - logopeda


Ostatnia zmiana Piątek, 12. Kwiecień 2013 09:47